«مه» به آدمها احساسی را میدهد که در زمانهای دیگر این احساس را تجربه نمیکنند.
وقتی در «مه» قرار میگیرم احساس میکنم به روشنی دیده نمیشوم و همینطور دیگران و چیزهای دیگر برای من روشن نیستند و همه چیز در وهم و هالهای از ابهام است و این مرا هوشیار و کنجکاو میکند؛ گویی چیزهایی وجود دارند که کنارت هستند ولی وقتی آنها را نمیبینی، قصد میکنی دنبالشان بگردی!
این موضوع واقعیتی را در من زنده میکند برای دانستن، فهمیدن و تجربه کردن…
در واقع زندگی به طور کلی در «مه» قرار دارد.
[mks_icon icon=”fa-angle-double-left” color=”#777777″ type=”fa”] این که خیلی نمیتوانیم آینده را پیشبینی کنیم!
[mks_icon icon=”fa-angle-double-left” color=”#777777″ type=”fa”] این که نمیدانیم طرف مقابل چه میخواهد؟!
[mks_icon icon=”fa-angle-double-left” color=”#777777″ type=”fa”] اینکه نمیدانیم فرزندمان آخر سر چه خواهد کرد؟!
[mks_icon icon=”fa-angle-double-left” color=”#777777″ type=”fa”] یا اینکه نمیدانیم انتهای یک فیلم چه میشود؟!
[mks_icon icon=”fa-angle-double-left” color=”#777777″ type=”fa”] و…
*** همین که نمیدانیم «لطف زندگی» است.
هروقت فکر کنیم همه چیز را میدانیم و همه چیز مشخص و در اختیار ماست، دیگر کنجکاو نخواهیم بود؛ در آنهنگام احتمالاً یا مردهایم و یا زندگیمان کمرنگ شده است و خودمان خبر نداریم!
من پیشنهاد میکنم خیلی اصرار نکنید از مههای زندگی بیرون بیایید، زیرا «مه» قاعده زندگی است.
سؤال و کنجکاوی موجب میشود که دائماً ذهنمان درگیر شود. دنبال آرامش نباشیم!
بهقول مولانا:
همه زندگی آن است که خاموش نمیرید!
در روزهایی که پیشرو داریم برای زندگی خود سؤالات اساسی و بزرگ مطرح کنیم، که تلاش برای رسیدن به پاسخ آنها از ما یک انسان قدرتمند، یک زندگی پرمعنا و یک اثر ماندگار بگذارد.
به قول یکی از بزرگان:
میل به آموختن از شک زاییده میشود.
پس شک کن و بیاموز.
دوستدارتان
محمود معظمی
سمینار بزرگ و استثنایی «Take Off»